Staatssecretaris Eerenburg van Financiën informeert de Tweede Kamer over het voornemen om een ministeriële regeling te publiceren waarin twee maatregelen worden ingevoerd. In deze regeling is een aantal wijzigingen opgenomen van de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2011 (URLB 2011) en de Regeling loonbelasting- en premietabellen 1990 (RLPT 1990).
Eindheffing WIA
De conceptregeling bevat allereerst de introductie van een eindheffing over een vergoeding op grond van de Tijdelijke regeling eenmalige vergoeding correctie dagloon WIA. Deze regeling treedt per september 2026 in werking. Daarom is het ook nodig dat de eindheffing per september in werking treedt. De ministeriële regeling moet dan uiterlijk in augustus worden gepubliceerd in de Staatscourant.
Samenvoegbepaling
Daarnaast bevat de conceptregeling de aanpassing van de zogenoemde samenvoegbepaling. De samenvoegbepaling heeft als effect dat de arbeidskorting van toepassing is op een socialezekerheidsuitkering van UWV die door tussenkomst van een werkgever wordt betaald.
Aangezien dit een verschil oplevert met socialezekerheidsuitkeringen die het UWV rechtstreeks betaalt, heeft de Hoge Raad geoordeeld dat dit verschil ongerechtvaardigd en in strijd is met het discriminatieverbod in mensenrechtenverdragen. Het vorige kabinet heeft begin vorig jaar besloten om de samenvoegbepaling daarom per 2027 aan te passen.
De samenvoegbepaling wordt zo aangepast dat socialezekerheidsuitkeringen die door tussenkomst
van de werkgever worden betaald, vanaf 1 januari 2027 niet meer meetellen als loon voor de
arbeidskorting. Dat leidt tot een budgettaire opbrengst van € 33 miljoen structureel.
Geen arbeidskorting meer toepassen
Werkgevers mogen dus vanaf 1 januari 2027 in principe geen arbeidskorting meer toepassen op de socialezekerheidsuitkering. Het is noodzakelijk dat deze maatregel tijdig in de Staatscourant wordt
gepubliceerd. Dit gezien tijdige informatievoorziening over deze aanpassing en het mogelijke negatieve inkomenseffect waar uitkeringsgerechtigden mee te maken kunnen krijgen.
Het voornemen is om de ministeriële regeling halverwege juli te publiceren in de Staatscourant.
Gevolgen aanpassing samenvoegbepaling
Werkgevers kunnen via de samenvoegbepaling het loon en een door hen uitbetaalde
socialezekerheidsuitkering als één bedrag verwerken in de salarisadministratie.
Door het aanpassen van de samenvoegbepaling, is het een verplichting van de werkgever om het loon en de
socialezekerheidsuitkering afzonderlijk te administreren. De benodigde informatie is bekend bij de
werkgever, maar vraagt mogelijk een aanvullende administratieve handeling.
Financieel nadeel
Voor de meeste belastingplichtigen die gebruikmaken van de samenvoegbepaling, leidt deze aanpassing tot een financieel nadeel. Voor een klein deel leidt het aanpassen van de samenvoegbepaling tot een financieel voordeel. Er kan een financieel voordeel ontstaan in de situatie dat de socialezekerheidsuitkering samen met het reguliere loon in het afbouwtraject van de arbeidskorting zit.
De samenvoegbepaling regelt na de wijziging alleen nog dat de betreffende loonbestanddelen (regulier loon en socialezekerheidsuitkeringen) bij elkaar opgeteld moeten worden om alvast rekening te houden met de progressieve tariefstructuur van de inkomstenbelasting. Ook voor andere regelingen blijft een met het reguliere loon samengevoegde socialezekerheidsuitkering kwalificeren als loon uit vroegere dienstbetrekking. Zo werkt deze aanpassing ook door naar de IACK en de werkkostenregeling.
Wijzigen en informeren
Het aantal belastingplichtigen waarvoor de samenvoegbepaling wordt toegepast is geraamd op circa 11.000. De werkgevers van deze groep moeten kennis nemen van de aanpassing van de samenvoegbepaling en nagaan hoe het reguliere loon en de socialezekerheidsuitkering momenteel administratief verwerkt worden en hoe dit na aanpassing moet gebeuren.
Deze wijziging moet worden verwerkt in de loonheffingssystemen en de betrokken medewerkers moeten worden geïnformeerd over de wijzigingen voor hun netto-inkomen.
Regeldrukkosten
De incidentele regeldrukkosten hiervan zijn geraamd op € 900.000, ofwel ongeveer € 72 per belastingplichtige die gebruikmaakt van de samenvoegbepaling. Structureel moeten werkgevers voor deze werknemers elk loonheffingstijdvak het loon en de socialezekerheidsuitkering op afzonderlijke inkomstenverhoudingen aangeven. De regeldrukkosten hiervan zijn geraamd op € 0,4 miljoen per jaar en daarmee verwaarloosbaar.
Gevolgen eindheffing WIA
De introductie van de eindheffing heeft geen of slechts zeer beperkte structurele gevolgen voor de
administratieve lasten voor burgers en bedrijven.
Met de wijziging van de URLB 2011 wordt geregeld dat UWV als inhoudingsplichtige eindheffing verschuldigd is over deze eenmalige vergoeding. Hierdoor zijn de ontvangers van de eenmalige vergoeding zelf geen loon- en inkomstenbelasting en premie voor de volksverzekeringen verschuldigd over de eenmalige vergoeding.
Over het eindheffingsloon is UWV uitsluitend de eindheffing verschuldigd, maar geen premies werknemersverzekeringen en inkomensafhankelijke bijdrage Zorgverzekeringswet.
De eenmalige vergoeding is door de aanwijzing als eindheffingsbestanddeel geen onderdeel van het verzamelinkomen van de ontvangers van de eenmalige vergoeding, zodat deze vergoeding ook geen invloed heeft op de vaststelling van de hoogte van toeslagen en andere inkomensafhankelijke regelingen.
Conceptregeling – aanpassen samenvoegbepaling en introductie eindheffing WIA
