Is dit woon-werkverkeer en is de gerichte vrijstelling voor reiskosten daarom van toepassing? Hierna volgt een uitleg aan de hand van twee voorbeelden.
Woon-werkverkeer is het binnen een tijdsbestek van 24 uur zowel heen als terug reizen tussen de woning of verblijfplaats en de arbeidsplaats(en). De kilometers die de werknemer maakt voor woon-werkverkeer zijn zakelijke kilometers. Hiervoor mag de werkgever een onbelaste vergoeding geven van maximaal € 0,23 per kilometer. Dit is een gerichte vrijstelling.
Heeft de werknemer een auto van de zaak, dan zijn de kilometers voor woon-werkverkeer zakelijke kilometers.
Woonplaats en verblijfplaats
Waar iemand woont of verblijft beoordeel je aan de hand van de feiten en omstandigheden. Duurzaamheid is hierbij een belangrijk aspect. Een werknemer kan zowel een woonplaats als een verblijfsplaats hebben.
Camping
Of een camping fiscaal gezien een verblijfplaats is, is dus afhankelijk van de feiten en omstandigheden. Als een werknemer zeer tijdelijk op de camping verblijft, is geen sprake van enige duurzaamheid. De camping is dan geen verblijfsplaats.
Voorbeeld 1: alleen in weekend op de camping
Mark verblijft in het voorjaar (mei en juni) elk weekend op de camping. Hij reist vrijdag van kantoor naar de camping en maandag van de camping weer naar kantoor. De rest van de week reist hij van zijn woonplaats naar kantoor en andersom.
De werkgever wil een onbelaste kilometervergoeding geven voor de reizen tussen de camping en kantoor. Is dit toegestaan?
Als een werknemer alleen de weekenden op de camping doorbrengt, is de camping geen verblijfplaats. De vereiste duurzaamheid ontbreekt. De reizen van kantoor naar de camping op vrijdag en van de camping naar kantoor op maandag zijn daarom geen woon-werkverkeer. De gerichte vrijstelling voor reiskosten is niet van toepassing.
Vrije ruimte
Als de werkgever toch een onbelaste kilometervergoeding wil geven aan de werknemer voor de reizen tussen de camping en kantoor, kan de werkgever deze vergoeding aanwijzen als eindheffingsloon als deze voldoet aan de gebruikelijkheidstoets. De vergoeding kan dan ten laste komen van de vrije ruimte. Bij overschrijding van de vrije ruimte is de werkgever 80% eindheffing verschuldigd.
Voorbeeld 2: 3 maanden op de camping
Anna verblijft in de zomer niet in haar woonplaats, maar op een camping in Nederland voor een periode van 3 maanden. Ze reist in deze periode dagelijks met de auto vanuit de camping naar kantoor en andersom.
De werkgever wil een onbelaste kilometervergoeding geven voor deze reizen. Is dit toegestaan?
Een camping kan een verblijfplaats zijn als een werknemer hier meerdere maanden verblijft. Je beoordeelt dit aan de hand van de feiten en omstandigheden. Verblijft de werknemer 3 maanden op de camping, dan zou dit een verblijfsplaats kunnen zijn. De werknemer heeft dan zowel een woonplaats als een verblijfsplaats.
Verblijfplaats: reizen = woon-werkverkeer
Is de camping een verblijfsplaats, dan zijn de reizen tussen de camping en kantoor woon-werkverkeer. Dit geldt ook voor de reizen tussen de woning van de werknemer en kantoor. Voor deze kilometers mag de werkgever maximaal € 0,23 per kilometer gericht vrijgesteld vergoeden. Er moet dan wel zijn voldaan aan de redelijkheidseis.
Als de werknemer naar of van zijn werk een tussenstop maakt bij de woning, is voor het deel van de reis tussen de woning en de camping sprake van omrijkilometers waarvoor de werkgever maximaal € 0,23 per kilometer gericht vrijgesteld mag vergoeden.
Redelijkheidseis
De werkgever moet aannemelijk maken dat de vergoeding binnen de perken der redelijkheid ter wille van een behoorlijke vervulling van de dienstbetrekking is gedaan. Dit is mogelijk niet het geval als een werknemer zijn woonplaats verlegt naar een plaats die veel verder weg ligt van de plaats van werkzaamheden en deze keuze overwegend is ingegeven door persoonlijke argumenten.
Bij een afwijkende casus is het mogelijk om vooroverleg aan te vragen bij het belastingkantoor van de werkgever.
Zie ook: Standpunt kennisgroep: reiskosten bij tijdelijk verblijf & artikel 31a, lid 2, onderdeel a, Wet LB 1964
