De Kennisgroep loonheffing algemeen heeft een standpunt ingenomen over de vergoeding van de kosten van een geneeskundige verklaring ten behoeve van de aanvraag van een chauffeurskaart en registratie bij het Kiwa Register.
De chauffeurskaart is een aan de bestuurder afgegeven boordcomputerkaart waarmee de boordcomputer de identiteit van de desbetreffende bestuurder kan vaststellen en waarop gegevens kunnen worden opgeslagen. Een bestuurder van een auto waarmee taxivervoer wordt verricht, moet in het bezit zijn van een chauffeurskaart.
Om de chauffeurskaart te verkrijgen moet de bestuurder onder meer de volgende documenten overleggen:
- een geldig afgegeven rijbewijs B;
- een Verklaring Omtrent het Gedrag Taxi (VOG);
- een taxi chauffeursdiploma;
- een Geneeskundige Verklaring Taxi (GVT).
De bestuurder moet de chauffeurskaart aanvragen bij het Kiwa Register. Alleen hij kan de kaart aanvragen en/of verlengen. De kaart is vijf jaar geldig. Het Kiwa Register verstrekt de chauffeurskaarten namens de Minister van Infrastructuur en Waterstaat.
Ter verkrijging van de GVT moet de keuring worden uitgevoerd door een deskundige persoon, als bedoeld in artikel 14, eerste lid, van de Arbeidsomstandighedenwet (Arbowet), die belast is met bepaalde taken (taxipaskeuring). Bij een verlenging van de chauffeurskaart moet een nieuwe GVT worden overlegd.
De cao voorziet in een vergoeding van de kosten voor een GVT aan de werknemer alsmede een verhaalsrecht van de werkgever als de werknemer binnen zes maanden na de verkrijging/aanvraag van de chauffeurskaart verzoekt om beëindiging van de dienstbetrekking.
Vraag en antwoord
Is de vergoeding van de kosten voor het verkrijgen van een GVT gericht vrijgesteld?
Nee. De werkgever kan de vergoeding wel aanwijzen als eindheffingsbestanddeel op grond van artikel 31, eerste lid, onderdeel f, van de Wet op de loonbelasting 1964 (Wet LB 1964) en ten laste brengen van eventuele vrije ruimte.
Kosten van werknemer
Het is de bestuurder die de GVT aanvraagt. Het is zijn aanvraag en hij ontvangt de verklaring (of afwijzing daarvan). De kosten van de aanvraag van de verklaring zijn kosten van de werknemer. De werknemer treedt niet op als intermediair van zijn werkgever. Aan de voordeels-, verstrekking- en causaliteitseis is in deze situatie voldaan. De vergoeding van de kosten vormt daarom loon in de zin van artikel 10 Wet LB 1964.
Een werkgever kan aan een werknemer arbovoorzieningen onbelast vergoeden, verstrekken of ter beschikking stellen als hij aan de volgende voorwaarden voldoet:
- De voorziening hangt direct samen met verplichtingen van de werkgever “op grond van het bepaalde bij of krachtens” de Arbowet.
- De voorziening wordt (geheel of gedeeltelijk) ge- of verbruikt op de werkplek.
- De werkgever wijst de voorziening aan als eindheffingsbestanddeel en voldoet aan de gebruikelijkheidseis van artikel 31, eerste lid, onderdeel f, Wet LB 1964.
- De kosten van de voorziening, worden niet ten laste van de werknemers gebracht (artikel 44 Arbowet).
Verplichte arbovoorziening?
In deze casus lijkt voldaan te worden aan voorwaarden 2, 3 en 4. De vraag spitst zich toe op voorwaarde 1: is de GVT een verplichte arbovoorziening? Dit is een voorziening:
- ter bestrijding of het voorkomen van veiligheids- of gezondheidsrisico’s die verbonden zijn met de arbeid;
- uitgaande van de stand van de wetenschap, professionele dienstverlening en arbeidshygiënische strategie; en
- redelijkerwijs (in een specifieke situatie) gevergd kunnen worden van de werkgever.
Op grond van artikel 18 Arbowet hebben werkgevers de verplichting werknemers periodiek in de gelegenheid te stellen een onderzoek te ondergaan, dat erop gericht is de risico’s die de arbeid voor de gezondheid van de werknemers met zich brengt zoveel mogelijk te voorkomen of te beperken, ook wel PAGO genoemd (Periodiek Arbeidsgezondheidskundig Onderzoek). Het is de vraag of de taxipaskeuring als een PAGO kan worden aangemerkt.
De taxipaskeuring hangt niet direct samen met de verplichtingen van de werkgever op grond van de Arbowet. Het is de bestuurder die een chauffeurskaart moet aanvragen om het beroep van taxichauffeur te kunnen uitoefenen.
Gerichte vrijstelling inschrijving beroepsregister?
Is de gerichte vrijstelling voor arbovoorzieningen van toepassing?
Is de gerichte vrijstelling voor de inschrijving in een beroepsregister van toepassing?
Een vergoeding van de inschrijving in een beroepsregister is gericht vrijgesteld als die inschrijving:
- wettelijk is voorgeschreven; of
- door de beroepsgroep is opgelegd; of
- niet verplicht is, maar sprake is van voldoende kwaliteitsborging vanuit de beroepsvereniging.
De afgifte van een chauffeurskaart door het Kiwa Register kan worden beschouwd als een wettelijk voorgeschreven registratie die vereist is voor de uitoefening van de dienstbetrekking en dus als een inschrijving in een beroepsregister. De registratie is echter niet op één lijn te stellen met de documenten die benodigd zijn om een chauffeurspas aan te vragen. De aanvraag van die documenten hangt immers niet onlosmakelijk samen met de registratie in het beroepsregister.
