De vaste commissie voor Financiën heeft naar aanleiding van de Fiscale Beleids- en uitvoeringsagenda gevraagd waarom de keuze is gemaakt om de maatregel Structureel maken RVU-drempelvrijstelling (Regeling voor Vervroegd Uittreden) op te nemen in het wetsvoorstel Belastingplan 2026 en niet als een zelfstandig wetsvoorstel in het Belastingplanpakket.
Tijdelijke RVU-drempelvrijstelling
Bij het Pensioenakkoord van 2019 is de tijdelijke fiscale drempelvrijstelling voor regelingen voor vervroegde uittreding (RVU) afgesproken.
Vanaf 2021 kunnen werknemers drie jaar voor AOW-leeftijd stoppen met werken met een uitkering gelijk aan de AOW-uitkering zonder dat de werkgever hierover een pseudo-eindheffing is verschuldigd.
Tot het bedrag van de RVU-drempelvrijstelling (€ 2.273 per maand in 2025) is een werkgever geen 52% pseudo-eindheffing verschuldigd over uitkeringen aan een werknemer met een RVU. Dit is een tijdelijke maatregel tot en met 31 december 2025. In oktober 2024 hebben werknemersorganisaties, werkgeversorganisaties en het kabinet een onderhandelaarsakkoord bereikt ‘Gezond naar het pensioen’.
In dat akkoord is onder meer afgesproken dat de tijdelijke RVU-drempelvrijstelling vanaf 2026 in stand blijft met afspraken over betere gerichtheid en een systematiek van gezamenlijke monitoring en ijkmomenten.
Wetswijziging per 1 januari 2026
Om de RVU-drempelvrijstelling vanaf 2026 in stand te laten is een wetswijziging nodig met inwerkingtreding per 1 januari 2026.
Het in het Belastingplan 2026 op te nemen voorstel betreft:
- een voortzetting van de bestaande RVU-drempelvrijstelling;
- het verhogen van de RVU-drempelvrijstelling met € 300 per maand;
- het stapsgewijs verhogen van het tarief van de pseudo-eindheffing (het RVU-heffingspercentage voor RVU’s boven de drempelvrijstelling); en
- het opnemen van een evaluatie- en monitoringsbepaling.
Daarnaast wordt de wettekst van de berekening van de RVU-drempelvrijstelling technisch verbeterd. De omvang van deze maatregelen is qua wetgeving beperkt.
Noodzakelijke maatregelen
Het kabinet heeft het wetsvoorstel Belastingplan 2026 zoveel mogelijk beperkt tot noodzakelijke maatregelen. Dit zijn vooral maatregelen waar een wezenlijk budgettair belang mee gemoeid is of met ingang van 1 januari van het volgende kalenderjaar in werking moeten treden. Dat geldt bijvoorbeeld voor maatregelen die vanwege een politieke noodzaak of toezegging aan de Tweede Kamer vóór 1 januari 2026 in het Staatsblad moeten zijn opgenomen of voor maatregelen die een budgettaire samenhang kennen met de begroting voor 2026.
Tegelijkertijd biedt het Belastingplan ook een voortvarendheid in het wetgevingsproces dat wenselijk kan zijn om maatschappelijke problemen, een technische omissie of een heffingslek met urgentie aan te pakken.
Geen zelfstandig wetsvoorstel
De voorgestelde wijziging van de RVU-drempelvrijstelling rechtvaardigt zowel qua inhoud als qua omvang niet een zelfstandig wetsvoorstel. Het is echter wel van belang dat deze maatregel per 1 januari 2026 in werking treedt en daarom is ervoor gekozen om deze voorgestelde wijziging in het wetsvoorstel Belastingplan 2026 op te nemen.
De staatssecretaris staat achter het voorgestelde pakket Belastingplan 2026 in zijn huidige vorm en de keuzes die tijdens het samenstellen van het pakket zijn gemaakt. Hij ziet op dit moment geen aanleiding om daar wijzigingen in aan te brengen.
Als er vanuit de Tweede Kamer voor de maatregel Structureel maken RVU-drempelvrijstelling (Regeling voor Vervroegd Uittreden) een expliciete en breed gedragen wens voor een zelfstandig wetsvoorstel binnen het pakket Belastingplan 2026 wordt uitgesproken, wil Van Oostenbruggen dit in overweging nemen.
Kamerbrief RVU maatregel Belastingplan 2026
