In het Besluit IKV staan regels voor het gebruik van inkomstenverhoudingen (IKV’s) in de loonaangifte. Om het aanleveren van gegevens eenvoudiger te maken voor werkgevers, wordt het besluit aangepast. Deze wijzigingen staan nog niet vast. Tot 7 augustus 2023 kun je via een internetconsultatie reageren op het voorstel.
Polisadministratie
Werkgevers en uitkeringsverstrekkers zijn verplicht gegevens over hun werknemers en uitkeringsgerechtigden in de loonaangifte aan de Belastingdienst op te geven. De gegevens uit de loonaangiften over werknemers en uitkeringsgerechtigden worden opgenomen in de polisadministratie.
De Belastingdienst, UWV en het CBS en ook andere afnemers gebruiken deze gegevens voor veel doeleinden. Inhoudingsplichtigen geven deze gegevens per werknemer of uitkeringsgerechtigde aan door gebruik te maken van inkomstenverhoudingen (IKV’s).
Afzonderlijke IKV
Het Besluit IKV is in 2021 gepubliceerd. Dit besluit bevat regels voor het gebruik van IKV’s in de loonaangifte. Het uitgangspunt is dat elke dienstbetrekking of uitkeringsverhouding apart wordt opgegeven als een afzonderlijke IKV.
Minder complexiteit
Uit signalen uit de praktijk blijkt dat dit uitgangspunt bij uitkeringen op grond van de Ziektewet (ZW) en de Wet arbeid en zorg (WAZO) voor werkgevers en andere inhoudingsplichtigen ingewikkeld is. Daarom is de inwerkingtreding van het Besluit IKV meerdere keren uitgesteld en is dit concept-wijzigingsbesluit opgesteld om de complexiteit te verminderen.
Vier wijzigingen
Het concept-wijzigingsbesluit bevat in de kern vier wijzigingen:
- Werkgevers geven ZW-uitkeringen en WAZO-uitkeringen in combinatie met loon tijdens dienstbetrekking niet langer meer in twee aparte IKV’s aan, maar moeten dit voortaan in één IKV doen.
- Werkgevers zijn verplicht om een nieuwe IKV aan te maken als een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd van rechtswege converteert in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd.
- Het Dagloonbesluit werknemersverzekeringen wordt aangepast als gevolg van het niet langer afzonderlijk in kunnen zien van ZW en WAZO-uitkeringen in de polisadministratie. Als werknemers tijdens hun dienstbetrekking lager loon ontvangen door bijzondere omstandigheden, maakt UWV voortaan – zoals nu ook het geval is – bij de berekening van het dagloon gebruik van een vervangend tijdvak.
- De formulering van de eerste drie uitzonderingen in het Besluit IKV wordt aangescherpt door een verwijzing naar artikel 1 van de Pensioenwet. Hierdoor wordt duidelijker gemaakt dat deze uitzonderingen van toepassing zijn op alle soorten pensioenfondsen die ouderdomspensioenen, nabestaandenpensioenen en/of arbeidsongeschiktheidspensioenen uitkeren.
Werkgeversbetalingen
Dit wijzigingsbesluit heeft niet voor alle werkgeversbetalingen van ZW- en WAZO-uitkeringen gevolgen. De werkgeversbetalingen mogen niet in de IKV van een gelijktijdig bestaande dienstbetrekking worden aangegeven als het uitkeringsrecht niet is ontstaan uit die betreffende dienstbetrekking. De werkgever moet in deze gevallen alsnog een afzonderlijke IKV gebruiken, zoals het Besluit IKV ook voorschrijft.
Dit is bijvoorbeeld het geval bij de werkgeversbetaling van een ZW-uitkering waarvan het uitkeringsrecht uit een eerdere dienstbetrekking bij een andere werkgever is ontstaan dan de werkgever die de ZW-uitkering doorbetaalt. Verder verandert dit wijzigingsbesluit ook niets aan de verplichting van de werkgever om de uitkering door te betalen aan de werknemer.
Aanpassingen door softwareleveranciers
Een deel van de softwareleveranciers voor de loonaangifte heeft, vooruitlopend op inwerkingtreding van het Besluit IKV, aanpassingen gedaan om alle ZW- en WAZO-uitkeringen in afzonderlijke IKV’s aan te kunnen leveren. Door de aanpassingen in dit wijzigingsbesluit moeten ze mogelijk opnieuw aanpassingen doen om uitkeringen in dezelfde IKV op te geven als de dienstbetrekking waaruit het recht op uitkering is ontstaan.
Vereenvoudiging
Ook voor deze partijen betekent de nieuwe werkwijze voor de werkgeversbetaling een vereenvoudiging voor hun klanten. Uit gesprekken met stakeholders is namelijk gebleken dat de complexiteit van de werkgeversbetaling niet zozeer zit in het opgeven van loon en uitkering in afzonderlijke IKV’s, maar meer in het überhaupt apart opgeven van loon en de ZW- en WAZO-uitkeringen. Dit betekent dat de
complexiteit van de werkgeversbetaling van ZW- en WAZO-uitkeringen ook zou voortbestaan voor werkgevers met een softwarepakket dat opgave van loon en uitkering in afzonderlijke IKV’s ondersteunt.
Ook is de functionaliteit om werkgeversbetalingen in afzonderlijke IKV’s aan te leveren nog wel nodig voor alle overige werkgeversbetalingen. Ter verduidelijking van dit onderdeel zijn een aantal voorbeelden opgenomen in de memorie van toelichting.
Het Kennisdocument IKV wordt na publicatie van dit wijzigingsbesluit bijgewerkt met additionele voorbeelden.
Uitstel Besluit IKV
De aanpassingen aan het Besluit IKV treden de dag na publicatie van dit wijzigingsbesluit in werking. Het Besluit IKV zelf treedt later in werking. Op 27 februari 2023 is met de Tweede Kamer gedeeld dat inwerkingtreding van het Besluit IKV opnieuw wordt uitgesteld.
Rond de zomer van 2023 wordt bepaald of implementatie van het Besluit IKV per 1 januari 2026 haalbaar is.
Besluit tot wijziging Besluit IKV
Opnieuw uitstel inwerkingtreding Besluit IKV – nu per 2026 in werking?
