Dat de werkgever bij één van die dienstbetrekkingen optreedt als eigenrisicodrager verandert niets aan de arbeidsverhouding. Wat de Werkwijzer Poortwachter voorschrijft over loonsancties bij twee verschillende werkgevers is dus niet van toepassing.
Wat is de situatie?
De werkneemster werkte vanaf 2015 bij de werkgever, in een vaste aanstelling voor 32 uur per week. Met ingang van 16 september 2017 had zij daarnaast bij de werkgever voor twee jaar een extra aanstelling voor 8 uur per week, zodat zij in totaal 40 uur per week voor de werkgever werkte.
Op 23 februari 2018 heeft de werkneemster zich ziekgemeld. Aan het einde van de tijdelijke aanstelling voor 8 uur per week ging zij voor die 8 uur ziek uit dienst en heeft zij hiervoor een Ziektewetuitkering toegekend gekregen.
Eigenrisicodrager
Als eigenrisicodrager is de werkgever verantwoordelijk voor de betaling van de Ziektewetuitkering van de werkneemster. De werkneemster heeft bij het UWV per het einde van de wachttijd een uitkering op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA) aangevraagd.
Loonsanctie
In het besluit van 30 januari 2020 heeft het UWV aan de werkgever een loonsanctie opgelegd tot uiterlijk 20 februari 2021, omdat de werkgever onvoldoende heeft gedaan om de werkneemster te re-integreren. In de beslissing op bezwaar van 15 september 2020 heeft het UWV het bezwaar van de werkgever ongegrond verklaard. de werkgever is in beroep gegaan tegen die beslissing op bezwaar.
Wat zegt de werkgever?
De werkgever voert aan dat het UWV ten onrechte geen onderscheid heeft gemaakt tussen zijn hoedanigheid van werkgever en zijn hoedanigheid van eigenrisicodrager. Er is sprake van twee dienstbetrekkingen en de re-integratieverplichtingen vloeien voort uit twee wettelijke regelingen, namelijk artikel 7:658a van het Burgerlijk Wetboek en artikel 63a, eerste lid, van de Ziektewet.
Werkwijzer Poortwachter
De werkgever wijst op de Werkwijzer Poortwachter van het UWV. Daarin staat dat als een werknemer meerdere werkgevers heeft ieder van die werkgevers verantwoordelijk is voor de re-integratie.
Bij alle werkgevers verwijtbare tegemoetkomingen
Een loonsanctie kan dan alleen worden opgelegd als bij alle werkgevers verwijtbare tekortkomingen in de re-integratie worden vastgesteld. De werkgever geeft aan dat zij geen aanleiding ziet waarom dat niet ook zou moeten gelden voor een rechtspersoon die zowel werkgever als eigenrisicodrager is.
Ook inspanningen eigenrisicodrager beoordelen
Het UWV had niet alleen de re-integratie-inspanningen van de werkgever als werkgever moeten beoordelen, maar ook de inspanningen van de werkgever als eigenrisicodrager. Bovendien mocht er geen loonsanctie aan alleen de werkgever worden opgelegd. Er had dan ook een verplichting aan de eigenrisicodrager moeten worden opgelegd om de Ziektewetuitkering door te betalen. Dat is niet gebeurd. Omdat dat niet hersteld kan worden, kan de loonsanctie niet in stand blijven.
UWV: twee dienstbetrekkingen, één werkgever
Het UWV stelt zich op het standpunt dat sprake is van een tijdelijke uitbreiding van dezelfde werkzaamheden tegen dezelfde arbeidsvoorwaarden bij dezelfde werkgever. Er is wel sprake van twee dienstbetrekkingen, maar er is één werkgever. Volgens het UWV doet de situatie die is omschreven in de Werkwijzer Poortwachter zich daarom niet voor.
Re-integratie-inspanningen beide dienstverbanden
Het UWV wijst er daarnaast op dat uit het rapport van de arbeidsdeskundige van 30 januari 2020 blijkt dat bij de beoordeling van de re-integratie-inspanningen beide dienstverbanden in aanmerking zijn genomen.
Op de zitting heeft het UWV toegelicht dat het in de besluiten niet expliciet is aangegeven, maar dat bedoeld is dat zowel het loon over 32 uur als de Ziektewetuitkering over 8 uur doorbetaald moesten worden. Dat de Ziektewetuitkering niet vermeld wordt is een kennelijke misslag. Dat heeft de werkgever blijkbaar ook zo begrepen, want hij heeft de Ziektewetuitkering doorbetaald.
Rechtbank: één arbeidsverhouding
Volgens de rechtbank is er sprake van één werkgever. Er waren wel twee dienstbetrekkingen, maar er was maar één arbeidsverhouding tussen de werkgever en de werkneemster. De werkneemster verrichtte in beide dienstbetrekkingen dezelfde arbeid, onder dezelfde arbeidsvoorwaarden en kreeg dezelfde beloning. Dat de werkgever bij één van de dienstbetrekkingen optreedt in de hoedanigheid van eigenrisicodrager verandert daar niets aan.
Ook voor de opdracht van de werkgever in het kader van re-integratie maakt dit geen verschil, ook al is die gebaseerd op twee verschillende grondslagen.
Werkwijzer Poortwachter niet van toepassing
Wat de Werkwijzer Poortwachter voorschrijft voor het geval van twee verschillende werkgevers is dus niet van toepassing. Overigens blijkt nergens uit dat het UWV slechts de re-integratie-inspanningen over de dienstbetrekking van 32 uur per week heeft beoordeeld.
Totaal beide dienstbetrekkingen
Aangezien sprake was van één arbeidsverhouding tussen dezelfde werkgever en werkneemster waarin dezelfde arbeid werd verricht, onder dezelfde arbeidsvoorwaarden en tegen dezelfde beloning, is duidelijk dat het UWV de re-integratie-inspanning voor het totaal van beide dienstbetrekkingen heeft beoordeeld. De werkgever heeft dit kennelijk ook zo opgevat, want hij heeft niet ontkend dat zij de Ziektewetuitkering van de werkneemster heeft doorbetaald.
Volgens de rechtbank is sprake van een kennelijke misslag voor zover in de besluiten niet is opgenomen dat de Ziektewetuitkering ook doorbetaald moest worden. De beroepsgrond slaagt niet.
Het beroep is ongegrond.
Uitspraak Rechtbank Midden-Nederland, 2 november 2021, ECLI:NL:RBMNE:2021:5424
