De maximale toepassingsduur van de 30%-regeling is sinds 1 januari 2019 teruggebracht van 8 naar 5 jaar. Voor bestaande 30%-regelingen is er een overgangsregeling.
Voor werknemers die in de periode van 1 januari 2012 tot en met 31 december 2018 zijn ingekomen en onder de 30%-regeling vallen, geldt overgangsrecht. Heeft de werknemer op 1 januari 2021 meer dan 5 jaar gebruikgemaakt van de 30%-regeling, dan stopt de regeling op die datum.
Heeft de werknemer op 1 januari 2021 nog geen 5 jaar gebruikgemaakt van de regeling, dan loopt de regeling door totdat de maximale looptijd van 5 jaar is verstreken.
Als de 30%-regeling niet langer van toepassing is, betekent dat:
- niet langer een deel van het salaris kan worden uitgeruild voor een onder de werkkostenregeling gericht vrijgestelde vergoeding voor extraterritoriale kosten (de 30%-vergoeding);
- het schoolgeld voor de internationale school van de kinderen niet langer belastingvrij voor de werkgever kan worden vergoed;
- dat de werknemer niet langer kan opteren voor de partieel buitenlandse belastingplicht, waardoor de werknemer in Nederland de vermogensrendementsheffing (box 3) verschuldigd wordt.
Als de werknemer die nu in 2020 de 30%-regeling heeft, aanspraak maakt op een bonus of andere variabele loonbestanddelen uit tegenwoordige arbeid, dan is het te adviseren de betaling in 2020 te doen. Dan kun je het loon nog met toepassing van de 30%-regeling betalen.
Voorbeeld 1
Je maakt voor een werknemer sinds 1 januari 2017 gebruik van de 30%-regeling. Op 1 januari 2021 is er 4 jaar gebruikgemaakt van de regeling.
Je mag de 30%-regeling voor deze werknemer dan blijven gebruiken tot de looptijd van 5 jaar is verstreken. Dus tot 1 januari 2022.
Voorbeeld 2
Je maakt voor een werknemer sinds 1 januari 2014 gebruik van de 30%-regeling. Op 1 januari 2021 is 7 jaar gebruikgemaakt van de regeling.
Je mag de 30%-regeling vanaf die datum niet langer gebruiken voor deze werknemer.
Bron: Belastingdienst.nl
Bron: AWVN
