De werknemer met een slapend dienstverband heeft ingevolge de Xella-uitspraak recht op een vergoeding ter hoogte van de wettelijke transitievergoeding. Dat de werknemer alleen vakantie-uren kan opbouwen over de tijd waarin hij aanspraak heeft op loon is in strijd met Europees recht. Zieke werknemers bouwen de gehele ziekteperiode, en niet alleen de eerste twee jaren, volledige vakantie-uren op ongeacht of zij arbeid verrichten en ongeacht of zij recht hebben op loon.
Slapend dienstverband
Als onbetwist staat vast dat sprake is van een slapend dienstverband. Als gevolg van zijn arbeidsongeschiktheid heeft de werknemer sinds 19 april 2019 geen arbeid meer voor de werkgever verricht. Hij is vanwege ziekte of gebreken niet meer in staat de bedongen arbeid te verrichten en herplaatsing in passend werk is niet (meer) mogelijk.
Hoogte vergoeding?
Dat de werknemer ingevolge de Xella-uitspraak aanspraak heeft op een vergoeding ter hoogte van de wettelijke transitievergoeding staat niet ter discussie. Partijen twisten wel over de vraag over welke periode deze vergoeding moet worden berekend.
In de Xella-uitspraak heeft de Hoge Raad geoordeeld dat als is voldaan aan de vereisten van artikel 7:669 lid 1 en 3, aanhef en onder b BW, voor beëindiging van de arbeidsovereenkomst wegens langdurige arbeidsongeschiktheid als uitgangspunt geldt, dat een werkgever op grond van goed werkgeverschap in moet instemmen met een voorstel van de werknemer tot beëindiging van de arbeidsovereenkomst met wederzijds goedvinden, onder toekenning van een vergoeding aan de werknemer ter hoogte van de wettelijke transitievergoeding.
Deze vergoeding hoeft niet meer te bedragen dan wat aan transitievergoeding verschuldigd zou zijn bij beëindiging van de arbeidsovereenkomst op de dag na die waarop de werkgever deze vanwege arbeidsongeschiktheid zou kunnen (doen) beëindigen. De duur van de arbeidsovereenkomst wordt dus fictief bekort.
Transitievergoeding betalen
Gelet op het gegeven dat het UWV na twee jaar ziekte de loondoorbetaling heeft verlengd tot 1 maart 2024 en dat de werknemer per 1 maart 2024 een IVA-uitkering ontvangt, heeft de werknemer volgens de kantonrechter recht op de wettelijke transitievergoeding, berekend over de periode 6 november 1995 tot 1 maart 2024: 28 jaar, 3 maanden en 24 dagen. Dit komt neer op het door de werknemer verzochte bedrag van € 37.591,91 bruto. De werkgever moet dit bedrag betalen.
Vakantie-uren ten onrechte afgeschreven?
De werkgever heeft ter zitting specificaties van door de werknemer opgebouwde (niet-genoten) vakantie-uren overgelegd over de periode 2019 tot en met 29 februari 2024. Daaruit heeft de werknemer afgeleid dat de werkgever naar zijn zeggen ten onrechte 32 vakantie-uren heeft afgeschreven.
Geen afspraken gemaakt: dus uitbetalen
Dagen waarop de werknemer niet werkt vanwege ziekte kunnen op grond van artikel 7:637 lid 1 BW slechts worden aangemerkt als vakantie als de werknemer hiermee instemt. In dit geval heeft de werkgever geen feiten en omstandigheden aangevoerd waaruit blijkt dat de werknemer en de werkgever afspraken hebben gemaakt over het afboeken van de 32 vakantie-uren, zodat de werkgever dat aantal uren moet uitbetalen.
Niet-genoten vakantiedagen uitbetalen?
Partijen zijn verder verdeeld over de vraag of de werkgever nog opgebouwde maar niet-genoten vakantiedagen over de periode van 1 maart 2024 tot en met einde dienstverband, te weten: 12 augustus 2025, aan de werknemer moet uitbetalen.
Geen aanspraak meer op loon
Volgens artikel 7:634 lid 1 BW worden vakantiedagen alleen opgebouwd over de arbeidsduur waarover de werknemer loon ontvangt. De werknemer had na einde wachttijd, per 1 maart 2024, geen aanspraak meer op loon. Dit zou betekenen dat hij, gelet op wat er staat in artikel 7:634 BW, geen vakantiedagen meer heeft opgebouwd over de periode na 29 februari 2024. In de literatuur is echter terecht opgemerkt dat dit wetsartikel in strijd is met artikel 7 lid 1 Richtlijn 2003/88/EG en met rechtspraak van het Europese Hof van Justitie (HvJ EU).
Gehele ziekteperiode opbouw vakantie-uren
Dat een werknemer alleen vakantie-uren opbouwt over de tijd waarin hij aanspraak heeft op loon, is in strijd met Europees recht. Zieke werknemers bouwen de gehele ziekteperiode, en niet alleen de eerste twee jaren, volledig vakantie-uren op, ongeacht of zij werken en ongeacht of zij recht hebben op loon.
De werkgever moet aan de werknemer een bedrag betalen van € 13.149,74 bruto aan 545 opgebouwde, maar niet-genoten vakantie-uren, berekend tot 1 juli 2025.
De kantonrechter ontbindt de arbeidsovereenkomst per 12 augustus 2025.
Uitspraak Rechtbank Gelderland, 12 augustus 2025, ECLI:NL:RBGEL:2025:7054
