Met een gereconstrueerde rittenregistratie loop je het risico dat deze de werkelijkheid niet goed weergeeft. Aan een achteraf opgestelde kilometeradministratie komt dan ook minder bewijskracht toe. Je voldoet dan niet snel aan de zwaardere bewijsmaatstaf van doen blijken. Dat is in deze casus ook zo. De opgelegde naheffingsaanslagen loonheffingen 2019 en 2020 en de verzuimboetes zijn terecht. Dat oordeelt de rechtbank.
Waar gaat deze zaak over?
De werknemer werkte als supermarktmanager bij een supermarkt.
Aan de werknemer is door zijn werkgever in 2019 en 2020, een auto, een BMW X5 met een cataloguswaarde van € 106.483, ter beschikking gesteld.
Aan de werknemer is voor de 2019 en 2020 een verklaring ‘geen privégebruik auto’ afgegeven.
Op 13 januari 2022 verzoekt de inspecteur de werknemer om te bewijzen dat hij in de jaren 2019 en 2020 niet meer dan 500 privékilometers heeft gereden met de auto. De inspecteur verzoekt daartoe een vragenformulier in te vullen en, indien de werknemer een rittenregistratie heeft bijgehouden, deze te overleggen.
De inspecteur ontvangt op 2 februari 2022 het ingevulde vragenformulier, een rittenregistratie over de jaren 2019 en 2020, zijn loonstrook over oktober 2020 en een verklaring van de werknemer zelf.
In de verklaring staat:
“Al meerdere jaren heb ik meerdere auto’s in mijn bezit, over het algemeen oldtimers maar ook functionele auto’s voor dagelijks gebruik.
Omdat ik op geruime afstand van mijn werk woon is er destijds een auto van de werkgever voor woon/werkverkeer en bezorgwerk ter beschikking gesteld om de kilometerstand van de privé auto’s te beperken, daar ik zelf over een aantal auto’s beschik en gebruik, was het niet de bedoeling om deze auto te gebruiken voor privé kilometers en is ook niet gebeurd.
Dit is ook uitdrukkelijk door de werkgever niet toegestaan.”
Nadere informatie rittenregistratie
De inspecteur heeft de werknemer bij brief van 21 juli 2022 verzocht om nadere informatie omdat de rittenregistratie data uit 2014 en 2015 vermeldt en deze inconsistenties bevat. Hij verzoekt de werknemer (onder meer) om een verklaring van de door hem geconstateerde verschillen in kilometerstanden tussen de overlegde kilometeroverzichten en die zoals staan geregistreerd in de Nationale Autopas.
Bruikleenovereenkomst
De werknemer heeft vervolgens tankbonnen en een op 18 juli 2017 door de werknemer en zijn werkgever ondertekende bruikleenovereenkomst overgelegd. In de bruikleenovereenkomst staat het volgende:
“(…)
- Het voertuig is bedoeld voor woon/werk verkeer en eventuele ritten die in dienst staan van de onderneming Jumbo Voorschoten.
- Prive gebruik van het voertuig is niet toegestaan.
- Er dient een registratie van de de ritten worden bijgehouden en beschikbaar zijn voor controle aan werkgever.
- Eventuele afwijkingen van de rittenregistratie dienen direct te worden gemeld.
(…)
Bij het niet nakomen van deze afspraken zal het voertuig moeten worden ingeleverd.
(…)”
Naheffingsaanslagen loonheffingen
Naar aanleiding van de door de werknemer verstrekte informatie informeert de inspecteur de werknemer bij brief van 16 maart 2023 dat hij van plan is naheffingsaanslagen loonheffingen alsmede verzuimboeten op te leggen.
Met dagtekening 17 mei 2023 heeft de inspecteur de naheffingsaanslagen en verzuimboeten over 2019 en 2020 conform zijn aankondiging opgelegd, en is belastingrente in rekening gebracht.
Bijtelling privégebruik
Als een auto door een werkgever ook voor privédoeleinden ter beschikking wordt gesteld aan een werknemer, wordt als uitgangspunt een voordeel als loon in aanmerking genomen (bijtelling privégebruik).
Wettelijk vermoeden van privégebruik
Een auto wordt in elk geval geacht ook voor privédoeleinden ter beschikking te zijn gesteld, tenzij blijkt dat de auto op kalenderjaarbasis voor niet meer dan 500 kilometer voor privédoeleinden wordt gebruikt (het wettelijk vermoeden van privégebruik). Dit vermoeden houdt stand tenzij de werknemer overtuigend aantoont dat de auto op jaarbasis voor niet meer dan 500 kilometer voor privédoeleinden is gebruikt. Dit kan aan de hand van een rittenregistratie, maar bewijs mag ook op een andere manier worden geleverd.
Tussen partijen is niet in geschil dat de auto in 2019 en 2020 (feitelijk) ter beschikking stond van de werknemer. Dat brengt mee dat sprake is van het wettelijk vermoeden van privégebruik, zodat het aan de werknemer is om overtuigend aan te tonen dat de auto op jaarbasis voor niet meer dan 500 kilometer voor privédoeleinden zijn gebruikt.
Rittenregistratie niet kunnen overleggen
De werknemer stelt dat de auto in de onderhavige jaren voor niet meer dan 500 kilometer privé is gebruikt. Hij voert daartoe aan dat hij in 2019 en 2020 een rittenregistratie heeft bijgehouden waaruit dat zou blijken.
Deze rittenregistraties heeft de werknemer niet kunnen overleggen omdat deze zijn opgeslagen op een zakelijke computer, hij deze niet naar zijn privémailadres heeft doorgestuurd en hij deze vanwege de verkoop van de werkgever in 2020 ook niet meer heeft kunnen achterhalen.
De werknemer heeft daarom een rittenregistratie gereconstrueerd aan de hand van de rittenregistraties over de jaren 2014 en 2015 waarover hij wel beschikte.
Rittenregistratie regelmatig bijhouden
De rechtbank stelt voorop dat een rittenregistratie regelmatig moet worden bijgehouden om een goede vastlegging van de werkelijkheid te garanderen. Weliswaar stelt de werknemer dat hij dat heeft gedaan maar omdat hij die rittenregistraties niet heeft kunnen overleggen kan de rechtbank niet vaststellen of de werknemer daarmee daadwerkelijk doet blijken dat hij de auto voor niet meer dan 500 kilometer voor privédoeleinden heeft gebruikt.
Gereconstrueerde rittenregistratie
De werknemer heeft wel gereconstrueerde rittenregistraties overgelegd die hij heeft opgesteld aan de hand van rittenregistraties van eerdere jaren. Volgens de rechtbank brengt een gereconstrueerde rittenregistratie het risico mee dat de werkelijkheid niet goed wordt weergegeven. Aan een achteraf opgestelde kilometeradministratie komt dan ook minder bewijskracht toe en daarmee voldoe je niet snel aan de zwaardere bewijsmaatstaf van doen blijken.
Niet doen blijken dat auto niet meer dan 500 km privé is gebruikt
Gelet op de door de inspecteur benoemde gebreken en hiaten in de door de werknemer overgelegde kilometeradministratie en overige bescheiden is de rechtbank van oordeel dat de werknemer daarmee niet heeft doen blijken dat de auto op jaarbasis niet meer dan 500 kilometer voor privédoeleinden is gebruikt.
Verbod op privégebruik auto
De werknemer wijst verder op het met de werkgever overeengekomen verbod op privégebruik van de auto. Volgens de rechtbank sluit het overeengekomen verbod niet uit dat de werknemer in strijd met dat verbod heeft gehandeld. Dat geldt temeer omdat nergens uit volgt dat de werkgever toezicht hield op naleving van dat verbod.
Meerdere auto’s leidt ook niet tot voldoende bewijs
De werknemer heeft verder nog aangevoerd dat hij in 2019 en 2020 over meerdere auto’s beschikte die hij gebruikte voor privéritten in deze jaren. Ook met die enkele stelling levert de werknemer naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende bewijs dat hij minder dan 500 kilometer privé heeft gereden met de auto die hem door de werkgever beschikbaar is gesteld.
Gelet op voorgaande overwegingen is de rechtbank van oordeel dat de werknemer niet is geslaagd in de op hem rustende bewijslast. Dit betekent dat de inspecteur de naheffingsaanslagen terecht aan de werknemer heeft opgelegd.
Verzuimboetes terecht opgelegd
Aan de werknemer zijn verzuimboetes opgelegd. De verzuimboete bij het onterecht achterwege blijven van bijtelling in verband met privégebruik van een ter beschikking gestelde auto is gesteld op 80% van het maximumbedrag van artikel 67c Awr (in 2019: € 5.278 en in 2020 € 5.514).
Vast staat dat de verschuldigde loonheffingen over de bijtelling niet op aangifte zijn voldaan. Nu hiervoor is overwogen dat de naheffingsaanslagen terecht aan de werknemer zijn opgelegd, is dus sprake van een verzuim. Dit betekent dat de verzuimboeten als uitgangspunt terecht aan de werknemer zijn opgelegd.
Te weinig loonheffing afgedragen
De rechtbank ziet in hetgeen de werknemer heeft aangevoerd geen aanleiding om te concluderen dat de werknemer geen enkel verwijt treft dat de afdracht van loonheffing achterwege is gebleven.
Gelet op het oordeel van de rechtbank ten aanzien van de naheffingsaanslagen staat vast dat er te weinig loonheffing is afgedragen. De reden hiervoor is de omstandigheid dat de werknemer niet het benodigde bewijs levert voor toepassing van de begunstigende regeling van artikel 13bis van de Wet LB, terwijl dat wel op zijn weg ligt.
Voor rekening werknemer
Dat de werknemer heeft nagelaten de rittenregistratie voorafgaande aan zijn uitdiensttreding en de verkoop van zijn werkgever naar zijn privémailadres te sturen moet volgens de rechtbank voor zijn rekening te blijven.
Geen reden voor matiging
Er is dan ook geen aanleiding om de oplegging van de boeten achterwege te laten. De rechtbank acht de boeten verder passend en geboden. In de feiten en omstandigheden van het geval ziet de rechtbank geen aanleiding de boetes te matigen. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat de inspecteur niet de maximale boetes heeft opgelegd.
Uitspraak Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 10 april 2025, ECLI:NL:RBZWB:2025:2066
