Het wetsvoorstel is een eerste stap op weg naar een fundamentele herziening van de Participatiewet.
Het kabinet wil toe naar een begrijpelijke wet die werkt voor mensen, vanuit vertrouwen en met oog voor de menselijke maat. Het doel is dat meer mensen vanuit de Participatiewet sneller aan het werk kunnen gaan. En als dat nog niet lukt, mensen op een andere manier kunnen meedoen in de maatschappij. Dat is goed voor de mensen zelf, de samenleving en het draagvlak voor de bijstand.
Stimuleren van werk
De maatregelen zijn onder meer gericht op het aantrekkelijker maken van werk naast een uitkering, zoals het uniformeren van de bijverdiengrenzen als mensen gaan werken naast de uitkering. En daarnaast het bufferbudget, waardoor schommelingen door wisselende inkomsten uit werk kunnen worden opgevangen. Hierdoor krijgen mensen meer financiële zekerheid als ze naast hun uitkering aan het werk gaan. Ook wordt het eenvoudiger voor mensen om een bijstandsuitkering aan te vragen.
Taaleis
De taaleis blijft bestaan in de Participatiewet. Het beheersen van de Nederlandse taal vergroot de kansen op werk. Gemeenten krijgen vanaf 2027 extra middelen voor het aanbieden van taalonderwijs. Dit staat in de voorjaarsnota van het kabinet. De focus ligt hierbij op nieuwe instroom en bijstandsgerechtigden die baat hebben bij een taalaanbod.
In stappen invoeren
Gemeenten krijgen de ruimte om het wetsvoorstel Participatiewet in balans in stappen in te voeren. Het kabinet kijkt samen met onder meer de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) naar de termijn van invoering per maatregel. De inzet is dat de eerste maatregelen per 1 januari 2026 in kunnen gaan. Dit is ook afhankelijk van de behandeling van de wet door de Eerste Kamer.
