De zaak bij de Hoge Raad gaat over positie van schoonmakers die via het (inmiddels failliete) platform van Helpling bij particuliere huishoudens schoonmaakwerk verrichtten. Hebben zij een arbeidsovereenkomst of uitzendovereenkomst met Helpling of zijn zij in dienst van het huishouden waar zij werken?
Waar gaat deze zaak over?
Helpling was een online platform voor schoonmaakwerk. Een schoonmaker die via Helpling wilde werken kon zich bij de Helpling-website aanmelden en een inschrijvingsproces doorlopen. De schoonmaker kon aangeven voor welk uurtarief hij of zij wilde werken. Een huishouden dat op zoek was naar een schoonmaker kon dat ook op het platform laten weten.
Helpling toonde vervolgens aan het huishouden de beschikbare schoonmakers, waaruit het huishouden een aantal schoonmakers kon selecteren. Een boeking kwam tot stand na acceptatie van het boekingsverzoek door een schoonmaker. De betalingen aan de schoonmaker verliepen via een door Helpling voorgeschreven betalingsdienst.
Aan Helpling kwam 23% commissie toe voor herhaalde boekingen, en 32% voor eenmalige boekingen. Schoonmakers en huishoudens die gebruik wilden maken van het online platform van Helpling, moesten akkoord gaan met de algemene voorwaarden van Helpling.
Andere algemene voorwaarden
Voor de schoonmakers golden andere algemene voorwaarden dan voor de huishoudens. De schoonmakers en de huishoudens hadden geen invloed op de inhoud van de voor hen geldende algemene voorwaarden. Helpling kon de algemene voorwaarden wél (eenzijdig) wijzigen en heeft dit ook meerdere malen gedaan.
Arbeidsovereenkomst of uitzendovereenkomst?
Vakbond FNV en iemand die via Helpling schoonmaakwerkzaamheden verrichtte, hadden de rechter gevraagd te bepalen dat Helpling met de schoonmakers een reguliere arbeidsovereenkomst had, en zo niet, dat dan tussen Helpling en de schoonmakers een uitzendovereenkomst bestond, inclusief alle daarbij behorende rechten en plichten. Volgens Helpling echter hadden de schoonmakers een arbeidsovereenkomst met de huishoudens, waar Helpling arbeidsrechtelijk verder buiten stond.
Het hof oordeelde dat tussen Helpling en de schoonmakers uitzendovereenkomsten bestonden, waarbij de huishoudens optraden als inlener. Tegen deze uitspraak stelden Helpling en FNV beroep in cassatie in bij de Hoge Raad.
Cassatie(klachten)
In cassatie heeft zowel Helpling als FNV klachten gericht tegen het oordeel van het hof. Beide partijen zijn het niet eens met het oordeel dat sprake was van een uitzendovereenkomst.
Advies advocaat-generaal (AG)
De AG heeft de Hoge Raad geadviseerd de uitspraak van het hof te vernietigen. Zij was van mening dat een particulier huishouden niet kan optreden als inlener en dat de schoonmakers een arbeidsovereenkomst hadden met Helpling.
Oordeel Hoge Raad
De Hoge Raad oordeelt dat uit de wetsgeschiedenis en uit het stelsel van de wet niet voortvloeit dat de terbeschikkingstelling van een uitzendkracht alleen kan plaatsvinden in het kader van het beroep of bedrijf van de inlener. Het hof heeft daarom kunnen oordelen dat huishoudens kunnen optreden als inlener en dat in deze zaak sprake is van een uitzendovereenkomst tussen Helpling en de schoonmakers, aldus de Hoge Raad.
De cassatieklachten tegen het oordeel van het hof dat de huishoudens konden optreden als inlener, vindt de Hoge Raad dus ongegrond. Ook de overige cassatieklachten tegen het oordeel van het hof dat er sprake is van een uitzendovereenkomst tussen Helpling en de schoonmakers zijn volgens de Hoge Raad ongegrond. Daarmee blijft de beslissing van het hof in stand.
Uitspraak Hoge Raad, 11 april 2025, ECLI:NL:HR:2025:543
