ABU en NBBU hebben zich ervoor ingezet om duidelijkheid bij de Belastingdienst te krijgen over de positie van uitzendondernemingen die te maken krijgen met vaste kostenvergoedingen bij hun opdrachtgevers.
Centraal stond de vraag of een uitzendonderneming voor een uitzendkracht kan aansluiten bij een vaste kostenvergoeding die de inlener aan zijn eigen werknemers verstrekt en waarvan de fiscale behandeling met de Belastingdienst is afgestemd.
Het kennisgroepstandpunt KG:204:2026:11 Vaste kostenvergoeding uitzendkrachten van de Belastingdienst biedt hiervoor nu een belangrijk en praktisch kader.
Standpunt Belastingdienst
Een uitzendonderneming valt niet automatisch onder een afspraak die een inlener met de Belastingdienst heeft gemaakt. Een afspraak tussen de Belastingdienst en de inlener geldt juridisch niet rechtstreeks voor de uitzendonderneming. Dit betekent echter niet dat de uitzendonderneming de vaste kostenvergoeding niet onbelast kan toepassen.
De Belastingdienst bevestigt dat een uitzendonderneming kan aansluiten bij de fiscale behandeling van de vaste kostenvergoeding van de inlener als zij aannemelijk kan maken dat:
- De uitzendkracht in een gelijke functie werkt als de werknemer van de inlener die de vaste kostenvergoeding ontvangt.
- De uitzendkracht vanuit kostenoogpunt in gelijke omstandigheden verkeert. Dit betekent dat de uitzendkracht met dezelfde soort kosten wordt geconfronteerd, bijvoorbeeld doordat vergelijkbare werkzaamheden onder soortgelijke omstandigheden worden verricht.
- Dezelfde voorwaarden worden gebruikt en dezelfde vergoedingen worden verstrekt als in de afspraak tussen de inlener en de Belastingdienst.
Een belangrijk onderdeel van het standpunt is daarnaast dat uit de wet- en regelgeving niet volgt dat een werkgever het onderliggende kostenonderzoek altijd zelf moet uitvoeren. Onder voorwaarden is de onderbouwing die bij de inlener aan de vaste kostenvergoeding ten grondslag ligt dus te gebruiken.
Wat betekent dit voor uitzendondernemingen?
Voor ABU-leden betekent dit dat zij niet zonder meer een door de Belastingdienst goedgekeurde vaste kostenvergoeding van een opdrachtgever kunnen overnemen. Per situatie moet kunnen worden onderbouwd dat de uitzendkracht voor deze vergoeding voldoende vergelijkbaar is met de eigen werknemer van de inlener.
Hiervoor is het in elk geval van belang dat de uitzendonderneming beschikt over een kopie van de geldige afspraak tussen de inlener en de Belastingdienst. Uit deze afspraak moet blijken onder welke voorwaarden de vaste kostenvergoeding onbelast kan worden verstrekt en op welke kosten de vergoeding betrekking heeft.
Daarnaast moet de uitzendonderneming kunnen onderbouwen dat de betreffende uitzendkrachten qua functie, werkzaamheden, omstandigheden en kostenpositie vergelijkbaar zijn met de werknemers waarop de afspraak betrekking heeft. Alleen het bestaan van een afspraak tussen de inlener en de Belastingdienst is dus onvoldoende.
De uiteindelijke beoordeling of in een concrete situatie aan alle fiscale voorwaarden wordt voldaan, blijft afhankelijk van de feiten en omstandigheden en is aan de inspecteur.
Niet automatisch, wel onder voorwaarden
Het standpunt van de Belastingdienst maakt duidelijk dat een afspraak van de inlener niet automatisch kan worden overgenomen, maar bevestigt tegelijkertijd dat een uitzendonderneming onder voorwaarden wel kan aansluiten bij de fiscale behandeling van die vaste kostenvergoeding.
Het advies van de ABU is dat als je hiervan gebruik wil maken om dan vooraf de afspraak van de inlener met de Belastingdienst op te vragen en goed vast te leggen op basis waarvan wordt geconcludeerd dat de uitzendkracht in een gelijke functie werkt en vanuit kostenoogpunt in gelijke omstandigheden verkeert.
Bron: ABU.nl

