Lezersvraag:
‘Naar aanleiding van de krantenberichten over de tweede leasefiets legde een van onze medewerkers ons zijn situatie voor. Hij reist iedere dag van zijn huis in Soest naar ons kantoor in Utrecht. Hij begint met een fietstochtje van huis naar het station, waarvoor hij zijn eigen fiets gebruikt. Hij kan meestal parkeren in de gratis fietskluis. Daarna reist hij per trein naar Utrecht. Vervolgens neemt hij de bus naar kantoor. En ’s avonds natuurlijk alles in omgekeerde volgorde. Wij vergoeden hem de bij ons gebruikelijke vaste reiskostenvergoeding tegen € 0,23 per kilometer.’
‘Hij vraagt zich nu af of wij voor hem twee fietsen zouden kunnen leasen; een voor de ritten in Soest en een voor de ritten in Utrecht. En natuurlijk wat dan de financiële consequenties zijn. Hij merkt er wel meteen bij op, dat hij zijn fiets in Utrecht in de weekends en vakanties betaald moet stallen.’
Antwoord redactie 2Xplain:
Laat ik beginnen op te merken dat de term leasefiets verwarrend is. Het doet er namelijk helemaal niet toe hoe de werkgever aan de fiets komt. Het gaat erom hoe de werknemer de fiets krijgt. Er is namelijk een groot verschil tussen vergoeden of verstrekken van de fiets en ter beschikking stellen van de fiets.
Fiets van de werknemer
In het eerste geval wordt de werknemer eigenaar. Hij gebruikt vervolgens dus eigenlijk zijn eigen fiets. De vergoeding of verstrekking van de fiets is echter loon. Dit loon kan worden aangewezen als eindheffingsloon, waarvoor geen gerichte vrijstelling geldt. Misschien is er nog voldoende vrije ruimte. Zo niet, dan betaalt de werkgever naast de vergoeding of verstrekking ook nog eens 80% eindheffing. De werknemer kan vervolgens voor de gereden (zakelijke) kilometers gewoon € 0,23 (of inmiddels € 0,25) per kilometer gericht vrijgesteld aan vergoeding blijven krijgen.
Fiets van de werkgever
Als de werkgever de fiets koopt of leaset en vervolgens aan de werknemer ter beschikking stelt, ontstaat er een andere situatie. Omdat ervan uitgegaan wordt dat deze fiets ook of misschien zelfs volledig privé gebruikt wordt of mag worden, moet er jaarlijks 7% van de adviesprijs van de fiets als loon worden aangemerkt. Dat mag één keer per jaar, maar het mag ook maandelijks worden bijgeteld. Anders dan bij de bijtelling van de auto mag deze bijtelling ook als eindheffingsloon worden aangemerkt. Er geldt geen gerichte vrijstelling.
Is er onvoldoende vrije ruimte, dan betaalt de werkgever 80% eindheffing. De werknemer geniet vervolgens vervoer vanwege de werkgever, zoals dat zo mooi heet. Het feit dat hij zelf moet trappen, doet daar niet aan af. Er kan hem dus geen vrijgestelde reiskostenvergoeding worden verstrekt voor dit deel van de reis.
Tweede fiets van de werkgever
Voor de ter beschikking gestelde fiets in Utrecht geldt in dit geval geen bijtelling. Van deze fiets kan namelijk worden aangenomen dat die niet of nagenoeg niet (voor minder dan 10%) bij de woon- of verblijfadres van de werknemer wordt gestald. Pas wel op.
Als de werknemer deze fiets in de vakantieperiodes mee naar huis neemt, om welke reden dan ook, gaat deze vlieger waarschijnlijk opeens niet meer op. Dan geldt er misschien met terugwerkende kracht wel een bijtelling.
Bijkomende kosten
Vaak komen er bij zo’n fiets allerlei meerkosten. Denk aan de verzekering, een tassendrager, een veiligheidsslot of stallingskosten. Als de fiets is vergoed of verstrekt zijn vergoedingen of verstrekkingen hiervan altijd loon. Het kan worden aangemerkt als eindheffingsloon. Als de fiets ter beschikking is gesteld zijn het kosten van de werkgever.
Als de werknemer de kosten voorschiet zijn het intermediaire betalingen, die de werkgever gewoon netjes terugbetaalt. Dat is nooit loon. Als er ook een regenpak wordt vergoed, verstrekt of ter beschikking gesteld vormt dat altijd loon. Dit loon kan worden aangemerkt als eindheffingsloon.
Financiële gevolgen
Ik heb het in dit antwoord steeds gehad over de fiets. Voor een elektrische fiets of een pedelec gelden dezelfde regels.
Als de fiets ter beschikking is gesteld en dus van de werkgever blijft, heeft dat consequenties. Stopt de werknemer met het gebruik van de fiets, dan moet de fiets terug naar de werkgever. Natuurlijk mag de werkgever de fiets dan ook aan de werknemer verkopen. Als dit minimaal de waarde in het economisch verkeer (WEV) is, is er geen sprake van loonvoordeel. Bij overname van de werkgever mag voor de bepaling van de WEV uitgegaan worden van 20% afschrijving per jaar.
Voor het deel van de reis met de trein kan net als nu een gericht vrijgestelde vergoeding van € 0,23 (of inmiddels € 0,25) per kilometer gegeven blijven worden. Maar er kan ook eens gekeken worden naar de mogelijkheden van vrij reizen of reizen met korting. Zeker als de werknemer ook voor andere al dan niet zakelijke reizen gebruik maakt van het ov kan dit een aantrekkelijk optie zijn. Dit kan ook passen in het systeem van uitruil van arbeidsvoorwaarden.
Dit artikel komt uit de Kennisbank voor salarisprofessionals van 2Xplain. Probeer het vrijblijvend uit met een gratis maandabonnement. Ga naar: 2xplain.nl/kennisbank-proefabonnement


