De onbelaste reiskostenvergoeding is een gerichte vrijstelling in de loonbelasting. Op basis van
deze vrijstelling kan een werkgever aan werknemers een vergoeding tot maximaal € 0,21 per
kilometer (cijfers 2023) toekennen voor zakelijke kilometers, inclusief woon-werkkilometers,
zonder dat de werknemer hierover loonbelasting hoeft te betalen of de werkgever het moet
toerekenen aan de vrije ruimte van de werkkostenregeling.
Het ligt aan de afspraken tussen werkgever en werknemer of en tegen welke hoogte de reiskosten worden vergoed. Er is geen wettelijke verplichting om de reiskosten (tot het maximale bedrag) te vergoeden.
In het coalitieakkoord is afgesproken om de onbelaste reiskostenvergoeding stapsgewijs te
verhogen vanaf 2024. Hiervoor was een budget beschikbaar van € 200 miljoen in 2024 en € 400
miljoen vanaf 2025. Gelet op de snelle stijging van de reiskosten per kilometer en het feit dat het
maximum van de onbelaste reiskostenvergoeding sinds 2006 niet is gewijzigd, besloot het kabinet
vorig jaar al per 1 januari 2023 een eerste verhoging op te nemen in het Belastingplan 2023. Het
streven was daarbij om de onbelaste reiskostenvergoeding in twee stappen te verhogen naar
€ 0,23.
Omdat de budgettaire derving van verhogen tot € 0,23 per kilometer hoger was dan de
hiervoor beschikbare € 400 miljoen, was het vorig jaar alleen mogelijk om voor te stellen het
maximum in twee stappen te verhogen tot € 0,22.
Met het Belastingplan 2023 werd de onbelaste reiskostenvergoeding per 1 januari 2023 verhoogd van € 0,19 naar € 0,21 en zou het maximum per 1 januari 2024 verder verhoogd worden naar € 0,22. Het kabinet deed daarbij de toezegging gedaan om zich in te zetten voor de hier voorgestelde verdere verhoging naar € 0,23 per 1 januari 2024.
Tabel 1: Onbelaste reiskostenvergoeding
| 2022 | 2023 | 2024 | |
| Coalitieakkoord | € 0,19 | € 0,21 | € 0,23 |
| Belastingplan 2023 | € 0,19 | € 0,21 | € 0,22 |
| Belastingplan 2024 | € 0,19 | € 0,21 | € 0,23 |
Evaluatie reiskostenvergoeding
De onbelaste reiskostenvergoeding is dit jaar geëvalueerd op doeltreffendheid en doelmatigheid.
De resultaten zijn in juni gedeeld met de Tweede Kamer. De regeling wordt door de onderzoekers
in hoofdzaak doeltreffend en vanuit overheidsperspectief waarschijnlijk doelmatig beoordeeld.
Het kabinet vindt het belangrijk om de resultaten van deze evaluatie en de aanbevelingen zorgvuldig te
bestuderen en komt daarom later dit jaar met een inhoudelijke reactie op het rapport. Hierop vooruitlopend stelt het kabinet vast dat de onderzoekers ook concluderen dat een onbelaste
reiskostenvergoeding van € 0,22 per zakelijke kilometer over het algemeen de variabele
autokosten dekt.
€ 0,23 per zakelijke kilometer
Het kabinet stelt voor om het maximale onbelaste bedrag per 1 januari 2024 te verhogen naar
€ 0,23 per zakelijke kilometer, zoals ook was opgenomen in het coalitieakkoord.
Een vergoeding conform het huidige maximum kan in ieder geval meer dan kostendekkend zijn en dat zal zich vooral voordoen als een werknemer anders dan met de auto naar diens werkplek gaat,
bijvoorbeeld lopend of per fiets, want dan zijn er weinig (variabele) kosten. De voorgestelde
maatregel maakt dit mogelijke verschil groter. Omwille van de uitvoerbaarheid blijft deze maximale
onbelaste kilometervergoeding gelden voor alle vervoersmodaliteiten.
Niet alleen voor werknemers in loonheffing
De voorgestelde verhoging van het maximum van de onbelaste reiskostenvergoeding naar € 0,23
per zakelijke kilometer geldt voor werknemers in de loonheffing, maar wordt ook voorgesteld
voor de aftrekbaarheid van de reiskosten van IB-ondernemers en resultaatgenieters waar het gaat
om het gebruikmaken van een vervoermiddel dat behoort tot het privévermogen.
Forfaits omhoog
Daarnaast kent de Wet IB 2001 nog enkele forfaits waarbij eveneens het bedrag van de maximale onbelaste reiskostenvergoeding wordt gebruikt.
Om de hoogte van deze forfaits uniform te houden, wordt voorgesteld deze ook te verhogen. Dit betreft:
- aftrek specifieke zorgkosten voor reiskosten ziekenbezoek;
- kilometervergoeding voor weekenduitgaven gehandicapten; en
- giftenaftrek als een vrijwilliger afziet van reiskostenvergoeding.
Doelmatigheid en doeltreffendheid
Het doel van het verhogen van het maximumbedrag van de onbelaste reiskostenvergoeding is om
werkgevers te stimuleren een hogere reiskostenvergoeding aan werknemers te verstrekken.
Werknemers kunnen hierdoor een hogere tegemoetkoming krijgen voor de kosten die zij maken
voor zakelijke reizen (inclusief woon-werkverkeer).
De onbelaste reiskostenvergoeding is dit jaar geëvalueerd op doeltreffendheid en doelmatigheid.
De onderzoekers concluderen onder andere dat de onbelaste reiskostenvergoeding in hoofdzaak
doeltreffend is en vanuit overheidsperspectief waarschijnlijk doelmatig is.
Het verhogen van de onbelaste reiskostenvergoeding leidt volgens de onderzoekers tot een toename van de doeltreffendheid van de regeling omdat er meer auto’s zijn waarvoor de volledige variabele kosten kunnen worden vergoed en dit leidt tot een betere ondersteuning van de arbeidsmarkt.
Het verhogen van het maximumbedrag vergroot de uitvoeringslast niet. Wel leidt de verhoging tot een grotere budgettaire derving. Mogelijk profiteren ook werknemers voor wie de huidige vergoeding al
volstaat van de verhoging. Daarnaast nemen de negatieve maatschappelijke effecten op milieu en
congestie toe. Het voorstel vergroot dus de doeltreffendheid van de onbelaste reiskostenvergoeding maar de regeling wordt waarschijnlijk minder doelmatig. In de evaluatie wordt aangegeven dat een verruiming van de onbelaste reiskostenvergoeding over het algemeen leidt tot hogere kostenvergoedingen.
Evaluatie in 2028
In 2028 zal opnieuw een evaluatie van de onbelaste reiskostenvergoeding plaatsvinden waarin
specifiek aandacht is voor de recente verhogingen. Daarbij zal ook aandacht worden besteed aan
de reactie van werkgevers op de verhoging van de maximale reiskostenvergoeding, veranderingen
in het gebruik van de reiskostenvergoeding door werknemers en veranderingen in reisgedrag.
Bron: Belastingplan 2024
