De man stelde zich op het standpunt dat de dienstbetrekking ten tijde van het uitbetalen van de transitievergoeding nog bestond. Daarmee zou de vergoeding zijn genoten met tegenwoordige arbeid en in zijn IB-aangifte arbeidskorting over dat deel van het loon mogen worden toegepast. Het Gerechtshof oordeelt echter dat er sprake is van loon genoten met vroegere arbeid.
IB-aangifte
De man kreeg in 2018 een transitievergoeding van € 25.182 mee. In zijn voorlopige aanslag IB/PVV 2018 werd een arbeidskorting van € 3.249 toegepast. De Belsatingdienst week echter in de definitieve aanslag af van aangifte en paste een arbeidskorting van € 682 toe, die betrekking had op loon dat de man in het eerste kwartaal van 2018 nog had genoten. Voor het loon (de transitievergoeding) van € 25.182 werd geen arbeidskorting verleend omdat dit loon volgens de fiscus niet met tegenwoordige arbeid is genoten.
Hoger beroep
De ontslagen werknemer spande een zaak aan, maar kreeg bij de rechtbank geen gelijk. Ook daar legde hij zich niet bij neer en bij het Gerechtshof draaide het opnieuw om de arbeidskorting. Meer specifiek ging het daarbij om de vraag of het loon van € 25.182 kwalificeert als loon genoten met tegenwoordige arbeid (standpunt ontslagen werknemer) of als loon genoten met vroegere arbeid (standpunt fiscus).
Beoordeling hof: het juridisch kader
Arbeidskorting geldt voor de belastingplichtige die arbeidsinkomen geniet (artikel 8.11 eerste lid, Wet IB 2001). In artikel 8.1 Wet IB 2001 is, voor zover relevant, bepaald dat onder arbeidsinkomen wordt verstaan het gezamenlijke bedrag van hetgeen door de belastingplichtige met tegenwoordige arbeid is genoten als loon.
Voor het onderscheid tussen loon genoten met tegenwoordige arbeid en loon genoten met vroegere arbeid is het verband tussen het loon en de tegenpresentatie bepalend. Van loon genoten met tegenwoordige arbeid is sprake indien loon ten nauwste verband houdt met bepaalde of in een bepaald tijdvak verrichte arbeid waarvoor dat loon een rechtstreekse beloning vormt. Van loon genoten met vroegere arbeid is sprake indien het loon niet een onmiddellijke tegenprestatie voor die arbeid vormt maar slechts meer algemeen zijn oorzaak vindt in het voorheen verricht zijn van arbeid in loondienst. Vgl. o.a. HR 31 januari 2014, ECLI:NL:HR:2014:165.
Bewijslast arbeidskorting bij de ontslagen werknemer
Aangezien de ontslagen werknemer arbeidskorting claimt, rust op hem de last aannemelijk te maken dat het loon van € 25.182 ten nauwste verband houdt met bepaalde of in een bepaald tijdvak verrichte arbeid waarvoor dat bedrag een rechtstreekse beloning vormt. De ontslagen werknemer stelt zich op het standpunt dat, nu de dienstbetrekking ten tijde van het uitbetalen van het loon van € 25.182 nog bestond en is blijven voortbestaan, het loon van € 25.182 is genoten met tegenwoordige arbeid.
Geen arbeid verricht
Het Hof volgt hem hierin niet. De omstandigheid dat de dienstbetrekking in september 2018 nog steeds bestond, is niet doorslaggevend voor het antwoord op de vraag of sprake is van loon genoten met tegenwoordige arbeid. De ontslagen werknemer heeft ter zitting verklaard dat hij in 2018 in verband met ziekte geen arbeid heeft verricht, maar wel verplichtingen in het kader van de Wet verbetering poortwachter heeft vervuld, zoals het voeren van gesprekken met zijn leidinggevende en de bedrijfsarts. Naar het oordeel van het Hof is daarmee geen arbeid verricht. Het Hof ziet daarom geen rechtstreeks verband tussen de door de werkgever betaalde beloning van € 25.182 en bepaalde of in een bepaald tijdvak verrichte arbeid. Dit wordt bevestigd door de omschrijving die de werkgever heeft vermeld bij de aan de Inspecteur verstrekte loongegevens, namelijk ontslag-/transitievergoeding, en toepassing door de werkgever van de groene tabel. Deze wijze van verwerking duidt er veeleer op dat sprake is geweest van een vergoeding die is betaald in het kader van ontslag (na ziekte) welke verband houdt met het voorheen verricht zijn van arbeid. In dat geval is sprake van loon genoten met vroegere arbeid. Uit de in hoger beroep overgelegde bescheiden is evenmin af te leiden dat de werkgever het bedrag ten onrechte heeft verloond via de groene tabel.
De ontslagen werknemer heeft niet aannemelijk gemaakt dat de beloning als loon genoten met tegenwoordige arbeid moet worden aangemerkt en dus ook niet dat de arbeidskortinggrondslag op een te laag bedrag is vastgesteld. De fiscus heeft daarom terecht over het loon van € 25.182 geen arbeidskorting berekend, oordeelt het hof.
