De onbelaste kilometervergoeding voor zakelijk gebruik van de privéauto bedraagt al sinds 2006 € 0,19 per kilometer. Werknemers die voor dit bedrag zakelijke kilometers maken, komen hier op tekort. Een inflatiecorrectie is hier op zijn plaats. Autorijden is namelijk duurder geworden. VZR (Vereniging Zakelijke Rijders) heeft het kabinet gevraagd om een verhoging van de onbelaste kilometervergoeding.
Als de werknemer met de privéauto kilometers maakt voor de werkgever, dan wordt dit vergoed via een kilometervergoeding. Deze kilometervergoeding is voor € 0,19 per kilometer onbelast. De rest moet de werknemer via de inkomstenbelasting afrekenen. Vaak is deze € 0,19 maatgevend voor het bedrag dat werkgevers vergoeden. De kosten voor een werknemer zijn echter veel hoger. De werkgever mag ook een hogere kilometervergoeding geven. VZR stelde hiervoor de norm kilometervergoeding op.
VZR adviseert werkgevers om minimaal het gewogen gemiddelde te vergoeden tussen de variabele kosten en de vaste plus de variabele kosten. Dit geeft de volgende normering:
Variabele kosten dekken
De doelstelling van de onbelaste kilometervergoeding is, dat daarmee de variabele kosten gedekt worden. Dit heeft de staatssecretaris van Financiën in 2008 aangegeven in reactie op Kamervragen. Ook werd destijds aangegeven dat een verhoging met betrekking tot de inflatie realistisch is. De onbelaste kilometervergoeding is echter sinds 2006 ongewijzigd.
VZR heeft de variabele kosten van een aantal auto’s op een rij gezet. Denk daarbij aan reparatie, onderhoud, banden en brandstof. Dan blijkt dat zelfs bij de kleinste auto’s als een Renault Clio de € 0,19 niet toereikend om de variabele kosten te dekken.
Gerekend met de consumentenprijzenindex van het CBS zou per 2020 de onbelaste kilometervergoeding € 0,24 moeten zijn. VZR vindt dan ook dat het verhogen van de onbelaste kilometervergoeding naar 24 cent een reëel verzoek is.
Bron: VZR
Position paper onbelaste kilometervergoeding van VZR
